{"id":50,"date":"2017-09-17T21:59:43","date_gmt":"2017-09-17T19:59:43","guid":{"rendered":"http:\/\/iwonicz.pl\/?page_id=50"},"modified":"2017-09-17T21:59:59","modified_gmt":"2017-09-17T19:59:59","slug":"nasz-kosciol","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/nasz-kosciol\/","title":{"rendered":"Nasz Ko\u015bci\u00f3\u0142"},"content":{"rendered":"<div><strong>Rys historii Ko\u015bcio\u0142a i Parafii Iwonicz<\/strong><\/div>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p align=\"justify\"><em>Skr\u00f3t z tekstu Ks. Erazma Sk\u00f3rnickiego by\u0142ego proboszcza w Iwoniczu (niekt\u00f3re wyra\u017cenia zmieniono dla potrzeb aktualnie u\u017cywanego j. polskiego)<\/em><\/p>\n<p align=\"justify\">Ponadto:\u00a0<a href=\"http:\/\/localhost\/iwonicz\/index.php?option=com_phocagallery&amp;view=category&amp;id=1:kosciol&amp;Itemid=36\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">zdj\u0119cia naszego pi\u0119knego ko\u015bcio\u0142a w galerii\u00a0<\/a><\/p>\n<div>\n<ol>\n<li>Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 wybudowany z modrzewia za dziedzica Marcina Iwanieckiego, zwanego te\u017c Otos\u0142awskim, syna Bienasza,w roku 1464.<\/li>\n<li>Od roku 1520 Iwonicz sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Wiktoriana Sienie\u0144skiego i nast\u0119pnie syna jego Zbigniewa, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 socynianinem (Socynianizm, od\u0142am arian, zwanych nowymi arianami lub unitarianami). . Sienie\u0144ski wybudowa\u0142 sobie przy dworze zb\u00f3r w roku 1550 i mia\u0142 u siebie predykanta.<\/li>\n<li>Pierwszy znany z nazwiska proboszcz iwonicki to ks. Szymon Wi\u015bniowski, kt\u00f3ry by\u0142 proboszczem w Rymanowie i r\u00f3wnocze\u015bnie w Iwoniczu. Figuruje on na dokumentach w latach 1599 i 1616 r.<\/li>\n<li>Za proboszcza Walentego Trzeciakowicza w roku 1624 w Oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a na Iwonicz napadli Tatarzy. Spalili oni ca\u0142\u0105 wie\u015b z dworem i plebani\u0105, a ocala\u0142 tylko ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry doszcz\u0119tnie obrabowano.<\/li>\n<li>W roku 1657 napad\u0142y na Iwonicz wojska Rakoczego i Kozacy. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zasta\u0142 spl\u0105drowany i obrabowany.<\/li>\n<li>W roku 1696 mia\u0142o miejsce oberwanie chmury w Iwoniczu. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zalany do wysoko\u015bci \u015bredniego cz\u0142owieka.<\/li>\n<li>W roku 1799 w\u0142a\u015bcicielem Iwonicza zosta\u0142 Teofil hr. Za\u0142uski, kt\u00f3ry kupi\u0142 go od Micha\u0142a Ostaszewskiego.<\/li>\n<li>Za\u0142uski wraz z \u017con\u0105 sw\u0105 Ameli\u0105 z ksi\u0105\u017c\u0105t Ogi\u0144skich hr. Za\u0142usk\u0105 wybudowali w Zdroju pierwsz\u0105 kaplic\u0119 drewnian\u0105 pod wezwaniem \u015bw. Iwona w roku 1836.<\/li>\n<li>W 1831 roku w ci\u0105gu lipca i sierpnia na choler\u0119 umar\u0142o 115 os\u00f3b.<\/li>\n<li>W 1847 na febr\u0119 umar\u0142o razem oko\u0142o 83 osoby.<\/li>\n<li>W 1849 na choler\u0119 zmar\u0142o 31 os\u00f3b, a w roku 1873 na t\u0119 chorob\u0119 umar\u0142o 84 osoby.<\/li>\n<li>W roku 1878 zosta\u0142 proboszczem ks. Antoni Podg\u00f3rski.<\/li>\n<li>W roku 1883 ks. Antoni Podg\u00f3rski wystawi\u0142 drewniany, kryty blach\u0105, parterowy klasztor i tak\u017ce kaplic\u0119 dla S. Felicjanek.<\/li>\n<li>W roku 1884 ks. Podg\u00f3rski przyst\u0105pi\u0142 do rozbudowy i upi\u0119kszenia ko\u015bcio\u0142a, co trwa\u0142o do roku 1895. Dobudowa\u0142 trzy kaplice, przed\u0142u\u017cy\u0142 naw\u0119 i dobudowa\u0142 wie\u017c\u0119.<\/li>\n<li>W roku 1900 ks. Podg\u00f3rski przyst\u0105pi\u0142 do budowy murowanego klasztoru dla S. Felicjanek.<\/li>\n<li>W roku 1902 ks. Podg\u00f3rski wybudowa\u0142 budynek pi\u0119trowy z kaplic\u0105 przeznaczony na szpital dla umys\u0142owo chorych m\u0119\u017cczyzn.<\/li>\n<li>W roku 1912 w ten sam spos\u00f3b wybudowa\u0142 a\u017c dwupi\u0119trowy murowany budynek z kaplic\u0105 na szpital dla umys\u0142owo chorych kobiet.<\/li>\n<li>6 wrze\u015bnia 1912 roku zmar\u0142 ks. Antoni Podg\u00f3rski na suchoty, kt\u00f3rych nabawi\u0142 si\u0119 prac\u0105 i przem\u0119czeniem.<\/li>\n<li>W roku1896 Hrabstwo Micha\u0142 i Helena Za\u0142uscy wybudowali w Zdroju now\u0105 kaplic\u0119 drewnian\u0105 du\u017c\u0105 o trzech o\u0142tarzach, pod wezwaniem \u015bw. Iwona &#8211; star\u0105 rozebrali.<\/li>\n<li>27 wrze\u015bnia 1914 roku wojska austriackie uciekaj\u0105ce spod Kra\u015bnika przed Moskalami zostawi\u0142y prowiant pod ko\u015bcio\u0142em dla cofaj\u0105cego si\u0119 trzeciego korpusu, a potem go podpali\u0142y. Ludno\u015b\u0107 ugasi\u0142a ogie\u0144 .<\/li>\n<li>8 maja 1915 roku w Iwoniczu ostrzeliwa\u0142y si\u0119 artyleria niemiecka z rosyjsk\u0105 . W\u00f3wczas u S. Felicjanek na podw\u00f3rzu zgin\u0119\u0142a od pocisku jedna siostra (S. Michalina G\u00f3rnicka). Szrapnel rosyjski przebi\u0142 \u015bcian\u0119 kaplicy Matki Boskiej Bolesnej i jeszcze drug\u0105 \u015bcian\u0119 do ko\u015bcio\u0142a i spad\u0142 na posadzk\u0119 nie eksploduj\u0105c, unieszkodliwiony zosta\u0142 wprawiony na pami\u0105tk\u0119 w \u015bcian\u0119 kaplicy.<\/li>\n<li>16 kwietnia 1917 Austriacy zabrali dzwon, kt\u00f3ry sprawi\u0142 ks. Podg\u00f3rski i cynowe piszcza\u0142ki z organ, kt\u00f3re potem zast\u0105piono cynkowymi.<\/li>\n<li>Po wojnie w roku 1923 ks. Rafa nie mog\u0105c sobie da\u0107 rady z prowadzeniem szpitala umys\u0142owo chorych m\u0119\u017cczyzn odda\u0142 go Br.Bonifratrom, uposa\u017caj\u0105c go 5 morgami i 300 s\u0105\u017cniami swego pola.<\/li>\n<li>W roku 1924 kupili Br.Bonifratrzy zrujnowany budynek dla umys\u0142owo chorych kobiet, kt\u00f3rego jednak nie odrestaurowali.<\/li>\n<li>W roku 1927 wyremontowano Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/li>\n<li>W roku 1927 powsta\u0142y M\u0119skie i \u017be\u0144skie Katolickie Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy.<\/li>\n<li>W roku 1938 S. Kazimiera Tkacz wielka artystka i malarka, kt\u00f3ra sama malowa\u0142a sceny, robi\u0142a stroje do sztuk wymalowa\u0142a i wykona\u0142a kulisy do Grobu Bo\u017cego do ko\u015bcio\u0142a.<\/li>\n<li>W dzie\u0144 wybuchu wojny, to jest 1 wrze\u015bnia 1939 sprowadzono si\u0119 ze starej do nowej, murowanej, pi\u0119trowej plebanii.<\/li>\n<li>9 wrze\u015bnia 1939 roku. Niemcy zaj\u0119li Iwonicz. * W roku 1937 w Zdroju zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona kaplica w sanatorium &#8222;Excelsior&#8221;.<\/li>\n<li>6 stycznia 1940 roku spali\u0142 si\u0119 szpital dla umys\u0142owo chorych m\u0119\u017cczyzn Br.Bonifratr\u00f3w.<\/li>\n<li>\u00a0W roku 1941 Niemcy zabrali dzwon z roku 1573 i sygnaturk\u0119.<\/li>\n<li>4 stycznia 1942 roku zmar\u0142 ks. J\u00f3zef Rafa na tyfus. Po \u015bmierci ks. Rafy obj\u0105\u0142 probostwo iwonickie ks. Erazm Sk\u00f3rnicki, dotychczasowy wikary od roku 1933.<\/li>\n<li>Niemcy w roku 1942 pomogli Br.Bonifratrom odbudowa\u0107 spalony szpital, a 25 lutego 1943 wystrzelali w lesie w Warzycach wszystkich umys\u0142owo chorych m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rych by\u0142o 23.<\/li>\n<li>Ukrai\u0144cy, kt\u00f3rzy ostatecznie zaj\u0119li na swoj\u0105 kwater\u0119 Szpital Br.Bonifratr\u00f3w i, kt\u00f3rzy umie\u015bcili si\u0119 we dworze, a cz\u0119\u015bciowo te\u017c, na plebanii i u S. Felicjanek 24 lipca 1944 roku rozstrzelali 72 wi\u0119\u017ani\u00f3w politycznych z wi\u0119zienia jasielskiego w lesie Grabi\u0144skim w Iwoniczu. Ekshumowanych 22, kt\u00f3rzy nie zostali rozpoznani, pochowano za stodo\u0142\u0105 pleba\u0144sk\u0105 10.IV.1945 roku, a na miejscu ka\u017ani postawiono pomnik, kt\u00f3ry zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony 27.VII.1947.<\/li>\n<li>5 kwietnia 1944 roku spali\u0142y si\u0119 obie stajnie pleba\u0144skie z wystrzelonej przez \u017co\u0142nierza niemieckiego rakiety.<\/li>\n<li>30 lipca 1944 Ukrai\u0144cy uciekli zabrawszy konie pleba\u0144skie i zacz\u0119\u0142y si\u0119 wyczyny partyzantki, kt\u00f3r\u0105 armia niemiecka zmusza\u0142a do opuszczenia Iwonicza.<\/li>\n<li>Br.Bonifratrzy ponie\u015bli zn\u00f3w szkod\u0119 po ucieczce Ukrai\u0144c\u00f3w. Poniewa\u017c z za szpitala do Niemc\u00f3w strzelali partyzanci 31 lipca 1944, Niemcy dwoma tankami strzaskali ca\u0142y budynek.<\/li>\n<li>12 wrze\u015bnia 1944 wie\u015b Iwonicz zaj\u0119\u0142y wojska radzieckie. Front ustali\u0142 si\u0119 na wysokim brzegu i trwa\u0142 do 20 wrze\u015bnia. W czasie frontu zgin\u0119\u0142o od kul w Iwoniczu 32 osoby, a spali\u0142o si\u0119 75 dom\u00f3w przewa\u017cnie umy\u015blnie podpalonych przez Niemc\u00f3w.<\/li>\n<li>Zdr\u00f3j zosta\u0142 zaj\u0119ty przez wojsko radzieckie 20 wrze\u015bnia 1944.<\/li>\n<li>W roku 1946 szpital Br.Bonifratr\u00f3w wyremontowano i kaplic\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0142 O. Jan Bo\u017cy Krauze prowincja\u0142 24 II 1947 roku. W roku 1950 pa\u0144stwo roztoczy\u0142o nad nimi opiek\u0119 i nada\u0142o kierownika \u015bwieckiego. W\u00f3wczas, aby utrzyma\u0107 si\u0119 pod kierownictwem duchowym, oddali si\u0119 pod opiek\u0119 &#8222;Caritasu&#8221;. &#8222;Caritas&#8221; wyremontowa\u0142 do reszty budynek, ogrodzi\u0142 siatk\u0105 w miejsce starego muru, nada\u0142 55 umys\u0142owo chorych m\u0119\u017cczyzn w wieku ponad 18 lat. Liczba braci powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z 4 na 8.<\/li>\n<li>W roki 1950 powsta\u0142a koncepcja za\u0142o\u017cenia w Zdroju sta\u0142ej kapelanii. Mieszkanie z wiktem, opa\u0142em i \u015bwiat\u0142em wyszukano w willi prywatnej &#8222;Kramarz\u00f3wka&#8221; i tam zamieszka\u0142 wikary eksponowany ks. Mgr Jan R\u0105b od 1 wrze\u015bnia 1950 roku.<\/li>\n<li>1 stycznia 1957 Iwonicz zosta\u0142 podzielony na dwie jednostki administracyjno-cywilne: Iwonicz Zdr\u00f3j, czyli Iwonicz Osiedle i Iwonicz Wie\u015b, a ks. Mgr Jan R\u0105b otrzyma\u0142 te\u017c wikarego.<\/li>\n<li>W roku 1960 17 II zosta\u0142a otwarta w Iwoniczu Wsi nowa szko\u0142a, a od 1 IX tego\u017c roku usuni\u0119to z niej religi\u0119 jak r\u00f3wnie\u017c i ze szk\u00f3\u0142 w Iwoniczu Zdroju. Odt\u0105d dzieci ucz\u0105 si\u0119 religii w budynku pleba\u0144skim zwanym &#8222;Waldemer\u00f3wka&#8221;, w Zdroju &#8211; w kaplicy.<\/li>\n<li>16 i 17 maja 1964 roku przy wizytacji biskupiej Ks. Biskupa Stanis\u0142awa Jakiela ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny w Iwoniczu obchodzi\u0142 500- lecie swej konsekracji. Na t\u0119 pami\u0105tk\u0119 sprawiono trzy dzwony.<\/li>\n<\/ol>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rys historii Ko\u015bcio\u0142a i Parafii Iwonicz &nbsp; Skr\u00f3t z tekstu Ks. Erazma Sk\u00f3rnickiego by\u0142ego proboszcza w Iwoniczu (niekt\u00f3re wyra\u017cenia zmieniono<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-50","page","type-page","status-publish","hentry","comments-off"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-05-05 00:29:10","action":"change-status","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":""},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/50","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=50"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/50\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51,"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/50\/revisions\/51"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/iwonicz.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=50"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}